گردشگری آبی ایران در شروع راه توسعه است به گزارش گل پیچ، رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد اظهار داشت: توسعه گردشگری ماجراجویانه باید بر پایه اصول گردشگری پایدار باشد. به گزارش گل پیچ به نقل از مهر، کیانوش محرابی، رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد، نماینده ایران در سازمان جهانی استاندارد در عرصه گردشگری ماجراجویانه و عضو هیأت مدیره فدراسیون جهانی رفتینگ با تکیه بر این که گردشگری آبی ایران هنوز به جایگاه حقیقی خود نرسیده است، اظهار داشت: با وجود برخورداری از بیشتر از ۵۸۰۰ کیلومتر خط ساحلی، رودخانه های خروشان، تالاب ها، دریاچه ها و جزایر متعدد، سهم این بخش از صنعت گردشگری کشور بازهم اندک است و توسعه آن نیازمند برنامه ریزی تخصصی، استانداردسازی و سرمایه گذاری هدفمند است.او اظهار نمود: در حالیکه خیلی از کشورها بخش قابل توجهی از درآمد گردشگری خویش را از فعالیتهای آبی به دست می آورند، ایران هنوز نتوانسته ظرفیتهای گسترده خویش را به محصولی رقابتی در بازار گردشگری تبدیل کند.محرابی ضمن اشاره به ظرفیتهای مغفول مانده کشور اضافه کرد: رودخانه های مناسب برای رفتینگ و کایاک، سواحل گسترده خلیج فارس و دریای عمان، تالاب های پرارزش همچون شادگان و انزلی و همین طور دریاچه ها و مخازن سدها از مهم ترین ظرفیت هایی هستند که می توانند به مراکز گردشگری پایدار تبدیل شوند.رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد درباره ی علل سهم اندک گردشگری آبی در صنعت گردشگری کشور اظهار داشت: نبود برنامه ریزی تخصصی و نگاه راهبردی، مهم ترین مانع توسعه این حوزه است. در خیلی از مناطق، منابع آبی تنها به عنوان منابع طبیعی شناخته می شوند و نه به عنوان جاذبه های گردشگری. همین طور کمبود زیرساخت های استاندارد، ضعف آموزش های تخصصی، بازاریابی محدود در سطح بین المللی و سرمایه گذاری ناکافی بخش خصوصی از دیگر عوامل بازدارنده به شمار می روند.او تعدد نهادهای تصمیم گیر را یکی از مهم ترین چالش های توسعه گردشگری آبی دانست و اشاره کرد: در خیلی از پروژه ها، دستگاه هایی همچون سازمان حفاظت محیط زیست، متولیان منابع آب، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، سازمان بنادر و نهادهای محلی هم زمان نقش دارند و همین مساله پروسه تصمیم گیری را پیچیده می کند.رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد افزود: نبود قوانین جامع و شفاف، فقدان مشوق های اقتصادی برای سرمایه گذاران، نگرانی از بازگشت سرمایه و کمبود زیرساخت های ایمنی و خدماتی هم از دیگر موانع جدی توسعه این صنعت به حساب می آید.گردشگری ماجراجویانه؛ فراتر از تفریح در آبمحرابی با تشریح تفاوت گردشگری آبی و گردشگری ماجراجویانه آبی اظهار داشت: گردشگری آبی معمولی بیشتر بر استراحت، شنا، قایق سواری تفریحی، کروز و بازدید از سواحل و تالاب ها تمرکز دارد، اما گردشگری ماجراجویانه آبی بر هیجان، چالش، اکتشاف و حضور فعال توریست در طبیعت استوار است.وی اضافه کرد: فعالیتهایی مانند رفتینگ، کایاک سواری در آب های خروشان، دره نوردی آبی، سفرهای چندروزه رودخانه ای، دریانوردی و اقیانوس نوردی ماجراجویانه در این گروه قرار می گیرند و اجرای آنها مستلزم برخورداری از تجهیزات تخصصی، راهنمایان حرفه ای و نظام مدیریت ایمنی و ریسک است.به گفته رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد، گردشگری ماجراجویانه آبی از نظر اقتصادی هم ارزش افزوده بیشتری نسبت به گردشگری معمولی ایجاد می کند، چونکه گردشگران این حوزه معمولا مدت اقامت طولانی تر، هزینه کرد بالاتر و استفاده بیشتری از خدمات تخصصی دارند و در صورت مدیریت صحیح، این کارها می تواند به ایجاد اشتغال، توسعه پایدار و صیانت از اکوسیستم های آبی کمک نماید.زاگرس، قلب گردشگری رودخانه ای ایراننماینده ایران در سازمان جهانی استاندارد در عرصه گردشگری ماجراجویانه، زاگرس را مهم ترین قطب گردشگری رودخانه ای کشور معرفی نمود و اظهار داشت: استانهای چهارمحال و بختیاری، لرستان، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، کرمانشاه و کردستان با رودخانه هایی مانند کارون، ارمند، سزار، دز، بشار، سیروان و زاب، بهترین ظرفیت کشور را برای توسعه رفتینگ، کایاک و سفرهای رودخانه ای دارند.وی همین طور حوزه البرز و شمال کشور را دارای ظرفیت مناسب برای رفتینگ، کایاک، کنیونینگ و برنامه های آموزشی دانست و اضافه کرد: جنگلهای هیرکانی ضمن اشاره به ظرفیتهای دریای خزر اظهار نمود: سواحل گیلان، مازندران و گلستان علاوه بر گردشگری دریایی متداول، قابلیت توسعه کایاک دریایی، قایقرانی بادبانی، پاروزنی، کمپینگ ساحلی و تورهای طبیعت گردی دریایی را دارند و تالاب هایی مانند انزلی و میانکاله هم فرصت مناسبی برای اکوتوریسم آبی فراهم نموده اند.محرابی سواحل خلیج فارس و جزایر ایرانی همچون قشم، کیش، هرمز، هنگام و لارک را از مهم ترین مقاصد گردشگری ماجراجویانه دریایی کشور برشمرد و اظهار داشت: این مناطق ظرفیت بالایی برای غواصی، کایاک دریایی، قایقرانی، بادبانی، اکسپدیشن های دریایی، ژئوتوریسم و مشاهده حیات وحش دریایی دارند.رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد، سواحل مکران و چابهار را هم آینده گردشگری ماجراجویانه دریایی ایران دانست و اضافه کرد: طبیعت بکر، سواحل صخره ای، دسترسی به آب های آزاد اقیانوس هند و شرایط منحصربه فرد منطقه، امکان توسعه اقیانوس نوردی، سفرهای دریایی طولانی، غواصی و کایاک دریایی را فراهم نموده است.وی همین طور به ظرفیت دریاچه ها، تالاب ها و مخازن سدها اشاره نمود و اظهار داشت: دریاچه ارومیه در صورت بهبود شرایط، تالاب های انزلی، هامون، شادگان و گاوخونی و همین طور دریاچه سدهای کارون ۳، کارون ۴، دز و زاینده رود هم می توانند در توسعه کایاک، قایقرانی، پاروزنی، کمپینگ و اکوتوریسم آبی نقش مؤثری ایفا کنند.محرابی تاکید کرد: توسعه گردشگری ماجراجویانه باید بر پایه اصول گردشگری پایدار باشد و تعیین ظرفیت برد هر مقصد، ارزیابی اثرات محیط زیست، صیانت از منابع آب، مدیریت پسماند، زمان بندی مناسب فعالیتها، آموزش گردشگران و راهنمایان، اجرای اصول «ردپایی بر جای نگذار» و مشارکت جوامع محلی از مهم ترین الزامات این حوزه است.وی اشاره کرد: صیانت از طبیعت باید به عنوان سرمایه اصلی گردشگری ماجراجویانه تلقی شود، چونکه پایداری محیط زیست ضامن استمرار این صنعت و منافع اقتصادی آن در بلند مدت خواهد بودعضو هیأت مدیره فدراسیون جهانی رفتینگ ضمن اشاره به اهمیت استانداردسازی فعالیتهای ماجراجویانه اظهار داشت: تمامی فعالیتهای این حوزه باید برمبنای استانداردهای بین المللی ایمنی، مدیریت ریسک، کیفیت خدمات، صیانت از محیط زیست و صلاحیت راهنمایان صورت گیرد.وی اضافه کرد: سازمان جهانی استاندارد (ISO) مجموعه ای از استانداردهای تخصصی را برای مدیریت ایمنی، فعالیتهای ماجراجویانه و شایستگی راهنمایان تدوین کرده که در سازمان ملی استاندارد ایران هم بومی سازی و انتشار یافته اند و مبنای توسعه حرفه ای این صنعت در کشور محسوب می شوند.محرابی همین طور به نقش انجمن جهانی تجارت گردشگری ماجراجویانه (ATTA) در تدوین بهترین رویه ها اشاره نمود و اظهار داشت: رشته هایی مانند رفتینگ، غواصی، کوهنوردی و غارنوردی هم استانداردها و دستورالعمل های اختصاصی خویش را دارند.وی ضمن اشاره به مسئولیت خود در فدراسیون بین المللی رفتینگ اظهار نمود: این فدراسیون استانداردهای تخصصی آموزش، صلاحیت راهنمایان، تجهیزات، ایمنی و اجرای برنامه ها را تدوین کرده است و بنده به عنوان عضو هیأت مدیره و رئیس کمیته توسعه پایدار این فدراسیون، در تدوین و توسعه این استانداردهای بین المللی مشارکت مستقیم داشته ام.رئیس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد در انتها تاکید کرد: در ایران هم در تدوین، بومی سازی و توسعه استانداردهای گردشگری ماجراجویانه با سازمان ملی استاندارد، سازمان جهانی استاندارد و دیگر نهادهای بین المللی همکاری گسترده ای انجام شده است و رعایت این استانداردها ضمن افزایش ایمنی گردشگران، باعث ارتقاء کیفیت خدمات، کاهش ریسک، صیانت از محیط زیست و توسعه پایدار گردشگری ماجراجویانه خواهد شد.خلاصه اینکه به گزارش گل پیچ به نقل از مهر، کیانوش محرابی، رییس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد، نماینده ایران در سازمان جهانی استاندارد در زمینه گردشگری ماجراجویانه و عضو هیات مدیره فدراسیون جهانی رفتینگ با تاکید بر اینکه گردشگری آبی ایران هنوز به جایگاه واقعی خود نرسیده است، گفت: با وجود برخورداری از بیش از ۵۸۰۰ کیلومتر خط ساحلی، رودخانه های خروشان، تالاب ها، دریاچه ها و جزایر متعدد، سهم این بخش از صنعت توریسم کشور بازهم اندک است و توسعه آن نیازمند برنامه ریزی تخصصی، استانداردسازی و سرمایه گذاری هدفمند است. او اظهار داشت: در صورتی که بسیاری از کشورها بخش قابل توجهی از درآمد گردشگری خویش را از فعالیت های آبی به دست می آورند، ایران هنوز نتوانسته ظرفیت های گسترده خویش را به محصولی رقابتی در بازار گردشگری تبدیل کند. محرابی ضمن اشاره به ظرفیت های مغفول مانده کشور افزود: رودخانه های مناسب برای رفتینگ و کایاک، سواحل گسترده خلیج فارس و دریای عمان، تالاب های پرارزش همچون شادگان و انزلی و همچنین دریاچه ها و مخازن سدها از مهم ترین ظرفیت هایی هستند که می توانند به مراکز گردشگری پایدار تبدیل شوند. رییس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد درباره ی ی دلایل سهم اندک گردشگری آبی در صنعت توریسم کشور گفت: نبود برنامه ریزی تخصصی و نگاه راهبردی، مهم ترین مانع توسعه این حوزه است. در بسیاری از مناطق، منابع آبی تنها به عنوان منابع طبیعی شناخته می شوند و نه به عنوان جاذبه های گردشگری. همچنین کمبود زیرساخت های استاندارد، ضعف آموزش های تخصصی، بازاریابی محدود در سطح بین المللی و سرمایه گذاری ناکافی بخش خصوصی از دیگر عوامل بازدارنده به شمار می روند. او تعدد نهادهای تصمیم گیر را یکی از مهم ترین چالش های توسعه گردشگری آبی دانست و اشاره کرد: در بسیاری از پروژه ها، دستگاه هایی همچون سازمان حفاظت محیط زیست، متولیان منابع آب، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، سازمان بنادر و نهادهای محلی همزمان نقش دارند و همین مساله فرایند تصمیم گیری را پیچیده می کند. رییس گروه گردشگری ماجراجویانه سازمان ملی استاندارد اضافه کرد: نبود قوانین جامع و شفاف، فقدان مشوق های اقتصادی برای سرمایه گذاران، نگرانی از بازگشت سرمایه و کمبود زیرساخت های ایمنی و خدماتی هم از دیگر موانع جدی توسعه این صنعت بشمار می رود. منبع: golpich.ir 1405/05/07 09:28:43 5.0 / 5 4 تگهای خبر: آب , آموزش , استاندارد , باد این مطلب گل پیچ را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط هواشناسی استان تهران اطلاعیه داد پیش بینی وضع هوای تهران تا جمعه پیشبینی وضعیت دما و بارندگی کشور تا ۸ شهریور هشدار زلزله شناس درباره ی گسل سرپل ذهاب زلزله های روز گذشته کرمانشاه پایان ماجرا نیست نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این پست گل پیچ نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۹ بعلاوه ۵