معدن کاری سرزمین فروشانه در بینالود و تل کمر

به گزارش گل پیچ، گویا قرار نیست هیچ گوشه ای از طبیعت ایران، حتی کوهستان های بلند که تولیدکننده و ذخیره کننده ی آب برای کشور هستند، از چپاول معدن کاران در امان بماند. در قاموس کسانیکه از فضای اقتصادی بی ثبات و بیکاری ها سوء استفاده می نمایند و با داستان دروغین اشتغال و ارزآوری توجیهی برای تخریب منابع طبیعی می تراشند، خاک و سنگ کشور و هر ماده ی قابل برداشت دیگر، یک فعالیت معدنی مفید تلقی می شود.

حال آنکه بیشترِ این فعالیتها فقط برای چند سال و برای عده ای کمی ثروتی فراهم می آورد و در پی آن کوه و دشتی مخروبه به جا می ماند که هیچ گیاهی بر آن نمی روید، هیچ آبی درآن انباشت نمی گردد، و گردوغباری که از آن برمی خیزد، به سینه ی مردم فرومی رود و کشتزارها و باغ ها را می خشکاند.
معدن کاریِ سرزمین فروشانه در کشور ما پیشینه ی چند دهه ای دارد، اما در دو سه سال گذشته شدتی بی سابقه یافته است. به هر گوشه و کنار که می رویم، از دره های سرسبز اطراف کوهستان هایی مانند کرکس و شاهوار و چلاو و محدوده ی اسپهبد خورشید که بستر فرهنگ های دیرپا بوده اند، تا کوه هایی که عنوان های حفاظت شده، اثر طبیعی ملی، ذخیره گاه زیستکره و شکارممنوع دارند مانند موته و تفتان و ارسباران و بینالود... همه جا در «بانک اهداف» معدن کاران قرار گرفته است. مردمی که از تخریب مراتع، گردوغبارهای خفه کننده، نابود شدن منابع آب، و زخم هایی که چشم انداز زیستگاه شان را ناسور کرده، بارها و بارها اعتراض کرده اند. اما در این بین، دستگاههای دولتی بجای شنیدن این اعتراض ها و اصلاح رویکرد خود، به ماشین اعطای مجوز برای فعالیتهای سرزمین سوز معدنی بدل شده اند.
رشته کوه بینالود در خراسانِ کم آب، با مهار کردن ابرهای باران زا، بارش ای با میانگین نزدیک به پنجاه سانتی متر در سال به منطقه ارزانی می دارد و ازاین رو نعمت بی مانندی برای یک پهنه ی خیلی گسترده است. گذشته از زخم هایی که در چند دهه ی گذشته بر پیکر این رشته کوه وارد شده، اخیرا جاده ای را که حدود بیست سال پیش (آن هم با توجیه نادرستِ خدمت رسانی به عشایر) از سمت روستای «بار» در جنوب غربی کوهستان تا ارتفاع حدود دوهزار متر کشیده بودند، تعریض کرده و تا شمال قله ی بینالود و ارتفاع نزدیک به 2800 متر ادامه داده اند. آیا مسئولان محافظت از منابع طبیعی و «اثر ملی» بینالود نمی دانند که جاده فقط عرض و طول خودش را خراب نمی کند، بلکه زیستگاهی را دو نیم می کند و خصوصاً در کوهستان سبب رانش زمین و افزایش همیشگی و فزاینده ی فرسایش خاک می شود؟! آیا سیل های مخربِ ناشی از لطمه دیدن پوشش گیاهی و سست شدن خاک را ندیده و نمی شناسند؟! آیا نمی دانند که معدن ها همه جا منابع آب را مصرف می کنند و به کشاورزی و دامپروری لطمه می رسانند؟! ندیده اند که چه آثار باستانی بی مانندی، همچون در همین کوهستان بینالود (معدن دیزدر) نابود شده یا لطمه کلی دیده؟! و نمی دانند که حیات وحش در هرجا که فعالیت معدنی صورت می گیرد، پراکنده و منقرض می شود و کوه های بلند آخرین پناهگاه این مخلوقات است؟!
کوه تل کمر در نزدیکی شهر دماوند هم چند سال است که با وجود مخالفت های گسترده ی مردم منطقه، بازهم آماج معدن کاری است. در شهرستان دماوند حدود دویست معدن که بیشتر آنها معدن های برداشت شن و ماسه و سنگ هستند، فعالیت دارند. این تعداد «سیاهچاله »ی تولید گردوخاک و نابودکننده ی پوشش گیاهی که چشم انداز و محیط کوه پیمایی شهر بزرگ دماوند را رو به تخریب کامل می برد، هیچ نوع توجیه محیط زیستی و اجتماعی ندارد.
معدن کاری و جاده کشی در بینالود و تل کمر، نمونه هایی از یک فعالیت با آثار اجتماعی و محیط زیستی خیلی مخربِ جبران ناشدنی هستند که کم ترین سازگاری با الگوی «زیست پایدار» ندارند.
۴۷۴۷

منبع: گل پیچ

1405/07/26

19:29:56

5.0 / 5

تگهای خبر: آب , بارش , باغ , تولید

این مطلب گل پیچ را می پسندید؟

(1)

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این پست گل پیچ

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۲ بعلاوه ۲